Ezelsdracht

We hebben er lang op gewacht want moeder heeft bijna 13 maanden gedragen,
het was dan ook een zware bevalling maar op 18 juli is dan eindelijk Moonsville Evita geboren!
Een prachtig merrieveulen!
Een prachtig model voor nieuwe schilderijen!


Moeder: Cedar Creek Lady in Red 32 inch
Vader:  N&D's Lonestar Peso 27,5 inch




Siamezen zijn anders

Op mijn 16e had ik als vakantiewerk mijn eigen kattenpension waar ik gemiddeld zo'n 7 katten verzorgde.
Een alleenstaande moeder die pas gescheiden was en daarom in een tent op een camping moest bivakkeren bracht haar twee Siamese katten naar mijn pensionnetje. Ze zouden drie maanden blijven en omdat ik dat natuurlijk zielig vond mochten deze twee katten op mijn slaapkamer logeren en zo leerde ik de Siamees kennen!
Met een gehuil als van een kind riepen ze mij dat ik naar boven moest komen.
Wanneer ik op mijn slaapkamer kwam en in bed ging liggen dan plakten ze met hun gladde lijven direct als twee magneten tegen me aan, eentje tegen mijn buik en eentje in mijn knieholte.
Ze waren zo vreselijk aanhankelijk dat ik er soms eng van werd.

Een van de katten was op een dag uit het raam gesprongen om mij te zoeken, gelukkig klopt het spreekwoord dat een kat altijd op zijn pootjes terecht komt.
Hij had de sprong overleefd en door zijn mega harde gemiauw had ik hem snel weer gevonden.


























Siamese kat, olieverfschilderij, 30 x 30 cm, Nanouk Weijnen

Elvis kippen (column Landleven )

























Brahma, olieverfschilderij, 120 x 100 cm 2012

Toen ik 20 jaar geleden begon met schilderen was dierenleed het thema in mijn schilderijen, 
ik schilderde proefdieren en varkens in kooien en werd hoe langer hoe depressiever vooral ook omdat het niet werkte. 
Men wil niet geconfronteerd worden met heftig leed, dan worden de koppen in het zand gestoken. 

Dus ging ik het anders doen, de dieren die ik schilderde moesten net zo boos  zijn als ik en zo kwam er een serie boze beesten schilderijen.  
Hiervoor was de Brahma uitermate geschikt, deze reuzenkip, ook wel de koning onder de hoenderrassen genoemd heeft van die wenkbrauwen waardoor hij perfect boos kan kijken! Zijn grote kraag geeft hem ook nog een soort arrogantie. Hij heeft een drierijige kam die erg plat is en dat maakt ook weer dat hij minder kip-achtig overkomt (stoerder) Hierdoor kreeg hij een heel menselijke uitdrukking. 

Doordat ik erachter kwam dat je dieren een menselijke emotie / uitdrukking kan geven is dat gegeven mijn thema geworden en nu om juist positieve aandacht te vragen voor al het moois wat er is aan bijzondere huisdierrassen. 

Mijn vader fokte vroeger o.a. Brahma kippen, maar omdat ze erg groot zijn hebben ze een groot hok nodig, toen ze er niet meer in paste heeft hij alle hanen (10 stuks) los laten lopen rond het erf. Brahma's zijn erg gemoedelijk en niet agressief dus dat ging prima. 
Een prachtig gezicht was dat al die enorme hanen met hun imposante lijven en trotse voorkomen. 
Ze hebben ook van die bevederde poten (voetbevedering) alsof ze een wijde broek aanhebben, daarom noemde ik ze vroeger de Elvis-kippen.